หลังจากที่รัฐบาลช่วยประหยัดเงินค่าประกันสังคมจากเดิม 432 บาท เป็น 240 บาท มาเดือนนี้เป็นงวดที่ต้องจ่ายประกันสังคมสำหรับผู้ประกันตนตามมาตรา 39 เป็นจำนวนเงิน 432 บาทเหมือนเดิม เกิดความรู้สึกว่ามันแพงขึ้น สรุปแล้วก็ตกวันละ 14.4 บาท ซึ่งถือว่ามากพอสมควรถ้าคิดจากรายได้รายวัน สมมติว่ารายได้ 300 บาทต่อวัน(9,000 บาท ต่อเดือนไม่มีวันหยุด) ค่าประกันสังคมจะอยู่ที่ 4.8 เปอร์เซ็นต์ ถ้าคิดเต็มจำนวนจากรายได้ 15,000 บาทต่อเดือน ค่าประกันสังคมจะอยู่ที่ 2.88 เปอร์เซ็นต์
มองกันได้ทั้งสองมุม ถ้าหากเราคิดว่าเป็นการฝากเงินเหมือนการบังคับให้ฝากทุกๆ เดือนจำนวน 3-5 เปอร์เซ็นต์ของรายได้ไม่เกิน 15,000 บาทต่อเดือน ในอนาคตเมื่อยามเกษียรก็จะช่วยแบ่งเบาภาระและมีรายได้เพิ่มถึงจะไม่มากนักแต่ก็ยังดี อีกทั้งยังมีสวัสดิการในเรื่องการรักษาพยาบาลอีกด้วย
Thursday, February 4, 2010
Thursday, January 28, 2010
12 สัญญาณเตือนให้มองหางานใหม่
หากคุณกำลังเดินมาเจอทางสองแพร่งที่ต้องให้เลือกระหว่าง "อยู่" หรือ "ไป" จากงานที่ทำอยู่ นี่เป็นเหตุผลที่เราคัดมาเพื่อให้คุณลองใช้ประกอบการตัดสินใจ (ได้เร็วขึ้น)
1. ทุกๆ ต้นปี บริษัทมีนโยบายปรับขึ้นเงินเดือนให้พนักงาน แต่คุณกลับไม่ได้รับเงินเดือนเพิ่มมานานหลายปีแล้ว
2. ทำงานมาตั้งนาน แต่ไม่เคยได้รับความไว้วางใจให้ทำงานโปรเจ็กต์ที่ใหญ่พอจะสร้างคะแนนนิยมในตัวคุณสักครั้ง
3. คุณไม่ได้เลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่งหรือสัญญาณใดๆ จากเจ้านาย ทั้งๆ ที่ผลงาน (ที่คิดว่าเป็น) ชิ้นโบแดงเพิ่งผ่านพ้นไปหมาดๆ
4. ความสัมพันธ์ของคุณกับเจ้านายและเพื่อนๆ เริ่มง่อนแง่น พยายามสานสัมพันธ์อย่างไรก็ไม่ดีขึ้น
5. ความคิดเห็นส่วนตัวหรือมุมมองของคุณไปกันไม่ได้กับวัฒนธรรมของบริษัท
6. ชื่อเสียงในด้านลบของคุณเริ่มแพร่สะพัดไปทั่วออฟฟิศ เผลอๆ อาจขจรขจายไปไกลถึงต่างองค์กรอีก
1. ทุกๆ ต้นปี บริษัทมีนโยบายปรับขึ้นเงินเดือนให้พนักงาน แต่คุณกลับไม่ได้รับเงินเดือนเพิ่มมานานหลายปีแล้ว
2. ทำงานมาตั้งนาน แต่ไม่เคยได้รับความไว้วางใจให้ทำงานโปรเจ็กต์ที่ใหญ่พอจะสร้างคะแนนนิยมในตัวคุณสักครั้ง
3. คุณไม่ได้เลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่งหรือสัญญาณใดๆ จากเจ้านาย ทั้งๆ ที่ผลงาน (ที่คิดว่าเป็น) ชิ้นโบแดงเพิ่งผ่านพ้นไปหมาดๆ
4. ความสัมพันธ์ของคุณกับเจ้านายและเพื่อนๆ เริ่มง่อนแง่น พยายามสานสัมพันธ์อย่างไรก็ไม่ดีขึ้น
5. ความคิดเห็นส่วนตัวหรือมุมมองของคุณไปกันไม่ได้กับวัฒนธรรมของบริษัท
6. ชื่อเสียงในด้านลบของคุณเริ่มแพร่สะพัดไปทั่วออฟฟิศ เผลอๆ อาจขจรขจายไปไกลถึงต่างองค์กรอีก
By:
admin
On 3:46 PM
Sunday, January 24, 2010
แผนที่-ปากคลองตลาด-บ้านหม้อ-พาหุรัด-สะพานเหล็ก-สำเพ็ง
ตอนรับวันวาเลนไทน์ที่ใกล้จะมาถึงเร็วๆ นี้ ขอนำเสนอสถานที่สำคัญอีกที่หนึ่ง นั่นก็คือ ปากคลองตลาด ซึ่งเป็นแหล่งขายส่งดอกกุหลาบ,ดอกไม้, ผัก และผลไม้นานาชนิด
สายรถเมล์ที่ผ่านปากคลองตลาดคือ สาย2,3,7ก,8,12,53,60,73,73ก,82
สำหรับคนที่ขับรถไปเองสามารถจอดรถได้ที่อาคารจอดรถปากคลองตลาดได้ครับ อยู่ทางซ้ายมือ ถ้ามาจากสะพานพุทธแล้วเลี้ยวซ้ายไปนิดก็ให้สังเกตุให้ดีๆ จะมีช่องทางที่จะไปสถานที่จอดรถช่องเล็กๆ หรือจะไปจอดที่ริมคลองหลอดก็ได้ แถวๆ สน.พระราชวัง หรืออาจจะเป็นบริเวณหน้ากรมรักษาดินแดนอาจจะไกลไปนิดแต่น่าจะใกล้ที่สุดสำหรับแถวนั้นแล้วครับ เพราะที่จอดค่อนข้างหายาก
สายรถเมล์ที่ผ่านปากคลองตลาดคือ สาย2,3,7ก,8,12,53,60,73,73ก,82
สำหรับคนที่ขับรถไปเองสามารถจอดรถได้ที่อาคารจอดรถปากคลองตลาดได้ครับ อยู่ทางซ้ายมือ ถ้ามาจากสะพานพุทธแล้วเลี้ยวซ้ายไปนิดก็ให้สังเกตุให้ดีๆ จะมีช่องทางที่จะไปสถานที่จอดรถช่องเล็กๆ หรือจะไปจอดที่ริมคลองหลอดก็ได้ แถวๆ สน.พระราชวัง หรืออาจจะเป็นบริเวณหน้ากรมรักษาดินแดนอาจจะไกลไปนิดแต่น่าจะใกล้ที่สุดสำหรับแถวนั้นแล้วครับ เพราะที่จอดค่อนข้างหายาก
By:
admin
On 3:34 PM
Tuesday, January 19, 2010
เรื่อง การแจ้งเปลี่ยนสถานพยาบาลบัตรรับรองสิทธิการรักษาพยาบาล ประจำปี พ.ศ.2553
ตามที่สำนักงานประกันสังคม ได้ออกระเบียบสำนักงานประกันสังคม ว่าด้วยการออกบัตรรับรองสิทธิการรักษาพยาบาล ให้แก่ผู้ประกันตนเพื่อเป็นหลักฐานในการขอรับบริการทางการแพทย์จากสถานพยาบาล โดยระยะเวลาที่ระบุในบัตรรับรองสิทธิฯ เป็นเวลา 2 ปี คือตั้งแต่ 1 มกราคม 2552 ถึง 31 ธันวาคม 2553 และผู้ประกันตนสามารถเปลี่ยนสถานพยาบาลตามบัตรรับรองสิทะิฯ ได้ปีละครั้งนั้น
สำนักงานประกันสังคมจังหวัดนนทบุรี ขอเรียนชี้แจงให้ผู้ประกันตนที่มีความประสงค์จะเปลี่ยนสถานพยาบาลตามบัตรรับรองสิทธิฯ ในปี พ.ศ.2553 ได้รับทราบและดำเนินการดังต่อไปนี้
สำนักงานประกันสังคมจังหวัดนนทบุรี ขอเรียนชี้แจงให้ผู้ประกันตนที่มีความประสงค์จะเปลี่ยนสถานพยาบาลตามบัตรรับรองสิทธิฯ ในปี พ.ศ.2553 ได้รับทราบและดำเนินการดังต่อไปนี้
By:
admin
On 10:12 AM
Friday, January 15, 2010
ขออัปเดทหน่อยแบบงงๆ มึนๆ
งงๆ ตัวเองจริงๆ เลยวันนี้ จับต้นชนปลายไม่ถูก ไม่รู้จะเริ่มอะไรดีมันเยอะไปหมด หรือว่าเป็นเพราะจะเกิดสุริยุปราคาวันนี้ก็ไม่รู้ทำให้รู้สึกงงๆ มึนๆ ยังไงชอบกล
เวลาที่เรามีงานจนล้นมือ หรือสิ่งที่อยากทำมากจนเกินไป มันก็จะเกิดอาการงงๆ มึนๆ มึนๆ งงๆ
หลายมันมาแล้วที่กิจวัตรที่เคยทำได้เปลี่ยนไป จากที่เคยได้พักผ่อนช่วงเที่ยงกับตอนเย็น ก็ไม่ได้พัก มัวแต่โหมทำงาน สงสัยสมองและร่างกายจะเริ่มไม่ไหว เอาเป็นว่าวันนี้จะขอพักผ่อนดีกว่า จะรอดูสุริยะคราส เท่าที่ฟังมาน่าจะเริ่มปรากฏการณ์ประมาณบ่ายสองถึงสามโมงกว่าๆ
ยังงั้นไปต้องรอดูดีกว่า วันนี้พักผ่อนหนึ่งวัน
ผมไม่ค่อยได้อัปเดทบล็อกนี้ซักเท่าไหร่ เนื่องจากมีงานอย่างอีกต้องทำเยอะมากๆ กลัวว่าบอทจะลืมก็ขออัปเดทซักหน่อยแบบงงๆ มึนๆ
สวัสดี วันที่ 15 มกราคม 2553 วันเกิดสุริยุปราคา
เวลาที่เรามีงานจนล้นมือ หรือสิ่งที่อยากทำมากจนเกินไป มันก็จะเกิดอาการงงๆ มึนๆ มึนๆ งงๆ
หลายมันมาแล้วที่กิจวัตรที่เคยทำได้เปลี่ยนไป จากที่เคยได้พักผ่อนช่วงเที่ยงกับตอนเย็น ก็ไม่ได้พัก มัวแต่โหมทำงาน สงสัยสมองและร่างกายจะเริ่มไม่ไหว เอาเป็นว่าวันนี้จะขอพักผ่อนดีกว่า จะรอดูสุริยะคราส เท่าที่ฟังมาน่าจะเริ่มปรากฏการณ์ประมาณบ่ายสองถึงสามโมงกว่าๆ
ยังงั้นไปต้องรอดูดีกว่า วันนี้พักผ่อนหนึ่งวัน
ผมไม่ค่อยได้อัปเดทบล็อกนี้ซักเท่าไหร่ เนื่องจากมีงานอย่างอีกต้องทำเยอะมากๆ กลัวว่าบอทจะลืมก็ขออัปเดทซักหน่อยแบบงงๆ มึนๆ
สวัสดี วันที่ 15 มกราคม 2553 วันเกิดสุริยุปราคา
By:
admin
On 11:40 AM
Sunday, November 22, 2009
ตกงานมาหนึ่งปี มีหนี้เป็นล้าน เงินสดไม่ถึงแสน อยู่รอดได้อย่างไร
ผมเริ่มต้นเขียนบล็อกนี้มาตอนต้นปี ก็ประมาณเกือบสามเดือนที่ตกงาน ณ วันนี้ก็ครบหนึ่งปี(เกินมานิดหน่อย) ถามว่าผมใช้่ชีวิตอยู่ได้อย่างไร ทั้งที่หนี้สินก็ยังต้องชำระ เงินสดในมือก็ไม่น่าจะอยู่ถึงหนึ่งปีได้ คำตอบคือ อยู่ได้ด้วยใจครับ กำลังใจที่สร้างขึ้นมาจากภายในใจของเราเอง
ผมใช้ชีวิตอยู่คนเดียวอย่างโดดเดียว โดยที่ไม่ได้ปิปากบอกให้ใครรับทราบ ผมปิดบังทุกๆ คน โดยเฉพาะญาติพี่น้อง ไม่มีใครทราบว่าผมไม่มีงานทำแล้ว
งานที่ผมทำได้ตอนนี้ก็เห็นจะมีแต่ทางอินเตอร์เน็ตเท่านั้น ถามว่ามีรายไ้ด้เพียงพอหรือเปล่า ตอบได้เลยมาแทบไม่ได้ช่วยอะไรผมได้เลย รายจ่ายแต่ละเดือนก็อยู่ประมาณหนึ่งหมื่นบาท โชคดีที่ผมเป็นหนี้น้อยทำอะไรแต่พอตัว
ย้อนกลับไปเมื่อวันวาน ผมใช้ชีวิตอย่างประมาท จะเนื่องด้วยเหตุผลอะไรหลายๆ อย่าง ปัญหานานานับประการที่ต้องเจอะเจอทำให้หลักของชีวิตเปลี่ยนไป ใช้เงินให้หมดไปวันๆ เพื่อประชดความรู้สึกบางอย่างที่มันไม่ได้ดังหวัง สุดท้ายคนที่เจ็บปวดที่สุดก็ไม่ใช่ใคร ก็คือเรานั่นเอง
ถ้าหากจะมีใครตั้งคำถามว่าทุกวันนี้ผมมีความสุขอยู่หรือเปล่า ผมตอบได้อย่างไม่ลังเลว่ามีความสุขมากกว่าที่ผมต้องทำงานประจำ ที่ชีวิตเหมือนกับโดนขีดเส้นเพื่อให้เดิน เป็นวัฏจักรที่ไม่มีวันหยุดนิ่งและซ้ำซาก วิถีชีวิตที่ไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนดั่งเครื่องจักรที่มีจิตใจเท่านั้น
หลายๆ คนอาจจะรู้สึกท้อแท้และสิ้นหวัง หรืออาจจะกำลังประชดชีวิตตัวเองด้วยวิธีการต่างๆ ผมอยากจะบอกว่าชีวิตของคุณนั้นอาจจะไม่เลวร้ายเท่ากับผมหรอกครับ แล้วทำไมผมถึงยังอยู่ได้ แล้วทำไมหลายๆ คนที่ลำบากกว่าเรายังพยายามสร้างชีวิตให้ดำเนินไปข้างหน้าต่อไป
คนนั้นตาบอดขายล๊อตเตอรี่ คนนั้นขาขาดก็ขายเช่นกัน เด็กกำพร้าหวังมีอนาคต คนงานก่อสร้างตกเย็นล่ำสุราอย่างมีความสุขด้วยรายได้ขั้นต่ำ เล่นดนตรีเปิดหมวกกลางแดด เด็กรับใช้โดนเจ้าของบ้านด่าเสียๆ หายๆ บางคนออกหาปลาในแม่น้ำเจ้าพระยา คนแก่เดินคุ้ยถังขยะเพื่อหาของไปขาย คนขาพิการอยู่บนวินด์แชร์วงโคจรไม่ไกลจากบ้าน บางคนใช้เท้าแทนมือเพื่อนำอาหารเข้าปาก
เห็นหมาตัวหนึ่งจึงเรียกมันมา มันคงหวังว่าจะได้กินอะไร แต่เราไม่มีอะไรติดมา ลูบหัวมันเบาๆ รู้สึกได้ว่ามันดีใจ นั่งเล่นกับหมาอยู่นานช่วงหัวค่ำ ยุงเยอะอยู่ได้ไม่นาน ไปล่ะหมา แววตามันอาวรณ์
แมวตัวหนึ่งร้องทุกวัน เช้่าและเย็น นึกว่ามันหิว เดินหาตั้งนานอยู่นี่เอง ไม่มีอะไรให้มันกินอีก ลูบหัว เกาคางมันเบาๆ มันร้องเหมี๋ยวๆ ซักพักก็ต้องเดินจาก มันเดินตามขอไปด้วย แต่ไม่ได้ มันจำยอม
ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงดำเนินต่อไป ความสวยงามในโลกนี้ยังมีให้เราได้ชื่นชมอีกมากมาย แล้วทำไมเราต้องท้อ ในเมื่อกำลังใจเรายังได้รับแม้กระทั่งจากหมาแมว
ผมใช้ชีวิตอยู่คนเดียวอย่างโดดเดียว โดยที่ไม่ได้ปิปากบอกให้ใครรับทราบ ผมปิดบังทุกๆ คน โดยเฉพาะญาติพี่น้อง ไม่มีใครทราบว่าผมไม่มีงานทำแล้ว
งานที่ผมทำได้ตอนนี้ก็เห็นจะมีแต่ทางอินเตอร์เน็ตเท่านั้น ถามว่ามีรายไ้ด้เพียงพอหรือเปล่า ตอบได้เลยมาแทบไม่ได้ช่วยอะไรผมได้เลย รายจ่ายแต่ละเดือนก็อยู่ประมาณหนึ่งหมื่นบาท โชคดีที่ผมเป็นหนี้น้อยทำอะไรแต่พอตัว
ย้อนกลับไปเมื่อวันวาน ผมใช้ชีวิตอย่างประมาท จะเนื่องด้วยเหตุผลอะไรหลายๆ อย่าง ปัญหานานานับประการที่ต้องเจอะเจอทำให้หลักของชีวิตเปลี่ยนไป ใช้เงินให้หมดไปวันๆ เพื่อประชดความรู้สึกบางอย่างที่มันไม่ได้ดังหวัง สุดท้ายคนที่เจ็บปวดที่สุดก็ไม่ใช่ใคร ก็คือเรานั่นเอง
ถ้าหากจะมีใครตั้งคำถามว่าทุกวันนี้ผมมีความสุขอยู่หรือเปล่า ผมตอบได้อย่างไม่ลังเลว่ามีความสุขมากกว่าที่ผมต้องทำงานประจำ ที่ชีวิตเหมือนกับโดนขีดเส้นเพื่อให้เดิน เป็นวัฏจักรที่ไม่มีวันหยุดนิ่งและซ้ำซาก วิถีชีวิตที่ไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนดั่งเครื่องจักรที่มีจิตใจเท่านั้น
หลายๆ คนอาจจะรู้สึกท้อแท้และสิ้นหวัง หรืออาจจะกำลังประชดชีวิตตัวเองด้วยวิธีการต่างๆ ผมอยากจะบอกว่าชีวิตของคุณนั้นอาจจะไม่เลวร้ายเท่ากับผมหรอกครับ แล้วทำไมผมถึงยังอยู่ได้ แล้วทำไมหลายๆ คนที่ลำบากกว่าเรายังพยายามสร้างชีวิตให้ดำเนินไปข้างหน้าต่อไป
คนนั้นตาบอดขายล๊อตเตอรี่ คนนั้นขาขาดก็ขายเช่นกัน เด็กกำพร้าหวังมีอนาคต คนงานก่อสร้างตกเย็นล่ำสุราอย่างมีความสุขด้วยรายได้ขั้นต่ำ เล่นดนตรีเปิดหมวกกลางแดด เด็กรับใช้โดนเจ้าของบ้านด่าเสียๆ หายๆ บางคนออกหาปลาในแม่น้ำเจ้าพระยา คนแก่เดินคุ้ยถังขยะเพื่อหาของไปขาย คนขาพิการอยู่บนวินด์แชร์วงโคจรไม่ไกลจากบ้าน บางคนใช้เท้าแทนมือเพื่อนำอาหารเข้าปาก
เห็นหมาตัวหนึ่งจึงเรียกมันมา มันคงหวังว่าจะได้กินอะไร แต่เราไม่มีอะไรติดมา ลูบหัวมันเบาๆ รู้สึกได้ว่ามันดีใจ นั่งเล่นกับหมาอยู่นานช่วงหัวค่ำ ยุงเยอะอยู่ได้ไม่นาน ไปล่ะหมา แววตามันอาวรณ์
แมวตัวหนึ่งร้องทุกวัน เช้่าและเย็น นึกว่ามันหิว เดินหาตั้งนานอยู่นี่เอง ไม่มีอะไรให้มันกินอีก ลูบหัว เกาคางมันเบาๆ มันร้องเหมี๋ยวๆ ซักพักก็ต้องเดินจาก มันเดินตามขอไปด้วย แต่ไม่ได้ มันจำยอม
ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงดำเนินต่อไป ความสวยงามในโลกนี้ยังมีให้เราได้ชื่นชมอีกมากมาย แล้วทำไมเราต้องท้อ ในเมื่อกำลังใจเรายังได้รับแม้กระทั่งจากหมาแมว
By:
admin
On 8:10 PM
Sunday, October 25, 2009
เที่ยวกรุงสุดประหยัดกันอีกรอบ
วันนี้ถือว่าเป็นวันที่โอกาสอำนวยเป็นอย่างยิ่ง ความจริงตั้งใจเอาไว้หลายต่อหลายครั้ง หากด้วยภาระกิจหลาย ๆ อย่างยังไม่สำเร็จลุล่วงตามที่หมายไว้ก็เลยไม่ได้ออกไปเห็นแสงเดือนแสงตะวันมาเป็นแรมเดือน เล่นเอาหลาย ๆ คนสงสัยว่าทำไมเก็บเนื้อเก็บตัวจังช่วงนี้ ก็ไม่ใช่อะไรหรอก ก็เพราะภาระกิจหาเงินออนไลน์มันยังติด ๆ ขัด ๆ อยู่
นั่งทำงานไปคิดไป บรรยากาศไม่เคยเปลี่ยนก็อาจจะทำให้ความคิดมันเฉือนชาลงไป ว่าแล้วก็ได้ฤกษ์ที่จะออกธุดงค์ตอนเวลา 10.30 วันนี้ตั้งใจจะไปเดินเล่นพันธ์ทิพย์กับห้างเพลทตินั่ม ห้างพันธ์ทิพย์ก็คงจะเหมือน ๆ เดิมเพราะเพิ่งไปมาไม่นาน แต่ห้างเพลทตินั่มไม่เคยไปสัมผัสข้างในซักที
มุขเดิม ๆ ของผมครับ คือต้องนั่งรถเมล์ฟรี และผมก็ค่อนข้างจะโชคดีเพราะนั่งตั้งแต่เกือบต้นสายจนจะสุดสาย ก็เลยไม่ต้องยืนให้เหนื่อย จุดหมายแรกก็อยู่ที่สนามหลวงเช่นเคย แล้วก็นั่งสาย 2 ต่อไปลงที่ประตูน้ำ(ป้ายรถเมล์จะอยู่ตรงข้ามกับห้างพันธ์ทิพย์พอดิบพอดี) ว้า เที่ยงซ่ะแล้ว นี่ใช้เวลาเิดินทางชั่วโมงครึ่งเลยเหรอเนี๊ยะ อย่างนั้นก็ต้องไปที่ฟู๊ดเซ็นเตอร์ก่อนดีกว่า หนัีงท้องตึงหนังตาจะได้ย่อน เอ้ย...ไม่ใช่ จะได้มีแรงเดินเที่ยวเล่นยังไง
นั่งทำงานไปคิดไป บรรยากาศไม่เคยเปลี่ยนก็อาจจะทำให้ความคิดมันเฉือนชาลงไป ว่าแล้วก็ได้ฤกษ์ที่จะออกธุดงค์ตอนเวลา 10.30 วันนี้ตั้งใจจะไปเดินเล่นพันธ์ทิพย์กับห้างเพลทตินั่ม ห้างพันธ์ทิพย์ก็คงจะเหมือน ๆ เดิมเพราะเพิ่งไปมาไม่นาน แต่ห้างเพลทตินั่มไม่เคยไปสัมผัสข้างในซักที
มุขเดิม ๆ ของผมครับ คือต้องนั่งรถเมล์ฟรี และผมก็ค่อนข้างจะโชคดีเพราะนั่งตั้งแต่เกือบต้นสายจนจะสุดสาย ก็เลยไม่ต้องยืนให้เหนื่อย จุดหมายแรกก็อยู่ที่สนามหลวงเช่นเคย แล้วก็นั่งสาย 2 ต่อไปลงที่ประตูน้ำ(ป้ายรถเมล์จะอยู่ตรงข้ามกับห้างพันธ์ทิพย์พอดิบพอดี) ว้า เที่ยงซ่ะแล้ว นี่ใช้เวลาเิดินทางชั่วโมงครึ่งเลยเหรอเนี๊ยะ อย่างนั้นก็ต้องไปที่ฟู๊ดเซ็นเตอร์ก่อนดีกว่า หนัีงท้องตึงหนังตาจะได้ย่อน เอ้ย...ไม่ใช่ จะได้มีแรงเดินเที่ยวเล่นยังไง
By:
admin
On 7:28 PM
Subscribe to:
Posts (Atom)
